روابط عمومی و نقش آن در بنگاههای اقتصادی

از هنگامی که تمدن های اولیه انسانی شکل گرفت و بشر توانست با مراودات خود زندگي اجتماعی را تجربه کند روابط عمومی نیز آغاز شد، اما آنچه که هم اكنون به عنوان يك حرفه و شغل مي&zwnjشناسيم در حقیقت زاييدة شرايط اقتصادي, اجتماعي و سياسي قرن اخير است. از همان ابتدای تاريخ كه بشر در گروه&zwnjهاي كوچك و منفرد شروع به تماس گرفتن با يكديگر كرد, بهره&zwnjگيري از روش&zwnjهاي تبليغ, تشويق, ترغيب و اقناع براي دستيابي به هدف&zwnjهاي فردي و گروهي نیزآغاز شد. با تشكيل جوامع, رابطه گروهها و افراد مهمتر شد و رهبران  ناگزير بيش از قدرت و زور،  به هوش و بيداري، خرد و دانش و شايد حيله&zwnjگري نيازمند شدند. از اين دوران اجتماعات كوچك تمدن آغاز شد و رهبران نيز به نام پادشاهان، سلاطین ،حکام و صاحبان قدرت زمام امور را به دست گرفتند و سازمانهاي اجتماعي و سياسي و ديني و نظامي به وجود آمد. در اين ميان رابطه با جوامع و گروههاي مختلف نيز مطرح بود و بالاخره طرح بسيار كم&zwnjرنگي از روابط عمومي به صورت نخستين خويش و در خور نياز روز شكل گرفت .

چنانچه هدف اصلي و مهم فعاليت&zwnjهاي مربوط به روابط عمومي را، تأثيرگذاري بر روي افكار عمومي بدانيم، بررسي مختصر تاريخ اديان و مذاهب جهان از اقدامات رهبران و پيشوايان آن در بکار گیری وسايل اعمال تأثير بر افكار عمومي و جلب اعتماد و اطمينان مردم انباشته است و می توان گفت  پيامبران الهی پیش قراولان روابط عمومي بودند.

پس از انقلاب صنعتي و پيدايش تمدن به صورت كنوني و ايجاد شهرهاي بزرگ و مراكز جمعيتی، روابط افراد و موسسه&zwnjها به سبب گستردگي آنها به آساني مقدور نبود، در نتيجه نیاز به  بخشي بود تا اين رابطه را ايجاد كند و گسترش دهد .

پيشرفت صنعت و تكنولوژي به شكل ديگري نيز باعث ايجاد دفاتر روابط عمومي گردید. انقلاب صنعتي و پيامدهاي آن  باعث شد كه كيفيت زندگي انسان بهبود يابد و به تدريج ابتدا در كشورهاي صنعتي و سپس در كشورهاي ديگر شرايط زندگي بهتر شود،  يعني بيسوادي به تدريج از ميان برود و انسان&zwnjها آگاه&zwnjتر شوند.

تاریخچه :

اصطلاح روابط عمومي براي نخستين بار در ايالات متحده آمريكا و در نوشته&zwnjهاي اداره «اتحاديه راه&zwnjآهن ايالات متحده» به كار برده شد و در دهة اول قرن بيستم نخستين دفاتر روابط عمومي در موسسه&zwnjهاي اين كشور ايجاد شد. در سال 1906 اولين شركت خصوصي كه تنها خدمات روابط عمومي را به مشتريان خود ارايه مي&zwnjكرد  به وجود آمد.

 نخستين شركت روابط عمومي توسط «ايوي لي» كه يك خبرنگار اقتصادي بود، در شهر نيويورك تاسيس شد.

«لي» در آغاز تاسيس شركت روابط عمومي خود، اقدام  به انتشار اعلاميه&zwnjاي به نام «اعلاميه اصول» كرد. پس از تشكيل اين دفتر و معرفي خدمات روابط عمومي، به تدريج و به اقتباس از موسسه «لي» ساير موسسه&zwnjها اقدام به تأسيس دفاتر روابط عمومي كردند و روابط عمومي به عنوان يك حرفه بوجود آمد و شناخته شد.

نخستين دوره آموزشي روابط عمومي، تحت همين عنوان، در سال 1923 ميلادي در دانشگاه نيويورك تشكيل شد. اين دوره توسط «ادوارد. ال. برنيز» تدريس شد. اين شخص از پيشروان روابط عمومي در آمريكا است. وي در سال 1986 كتابي را تحت عنوان «روابط عمومي, تاكتيك&zwnjها و راهبردها» انتشار داد.

در كشورهاي ديگراز جمله انگلستان, در سال 1911 نخستين فعاليت&zwnjهاي روابط عمومي به مفهوم امروزي با همين نام آغاز شد.

نيروي هوايي انگليس, در سال 1919 «واحد روابط عمومي» خود را تشكيل داد و در همين سال وزارت بهداشت اين كشور «سر باسيل كلارك» را به عنوان مسوول روابط عمومي خود برگزيد همين شخص نخستين شركت خصوصي روابط عمومي را در سال 1924 در انگلستان تأسيس كرد.

پس از اين دو كشور، به تدريج در ساير كشورهاي صنعتي آلمان, فرانسه, هلند و &hellip در سازمانهاي مختلف, واحدهاي روابط عمومي تشكيل شد و راه براي پيدايش حرفه روابط عمومي هموار شد.

نخستين انجمن روابط عمومي در ايالات متحده امريكا به سال 1948 تشكيل شد. به دنبال آن, انجمن&zwnjهاي مشابهي با اهداف مشترك در ديگر كشورهاي صنعتي تأسيس شد. در سال 1949 «انجمن بين&zwnjالمللي روابط عمومي» با تلاش انجمن&zwnjه